نه خودش موند ، نه خاطره هاش

 (نموندن این شخص می تونه شدیدا رو ذهنم تاثیر منفی بذاره! این خودش که معلوم نیست برا من کیه؟  هر طور شده واسه هم ذات پنداری با ترانه یکی رو پیدا کنم که منو ترک کرده)

تنها چیزی که مونده جای خالیشه

(جای خالی یه نفر آدمو دپ می کنه)

قصه ی دنباله داره رفتنش هنوز

شبا مثه یه ستاره از ذهنم رد میشه

دلخوشیهامو زیر پاش گذاشت و گذشت

(ینی الان من هیچ دلخوش ای تو زندگی برام نمونده این فاجعه اس )

حالا فقط منم ، منِ بی انگیزه

(بی انگیزگی منشا و منبع افسردگیه!)

کسی که دنیای من بوده یه روز

نبودنش داره دنیامو بهم میریزه

 ( تصور یه دنیای به هم ریخته منو داغون می کنه)

باور کنم یا نکنم قلبمو جا گذاشت و رفت

طفلکی دل سادمو تو غم تنها گذاشت و رفت

(یه قلب تنهای غوطه ور تو غم و غصه واااااااااااااای نههههه !)

به نظرتون گوش دادن این مدل ترانه ها روحمونو آزار نمیده؟ نمی خوام پشت سر محسن یگانه صفحه بچینم چون خودم عاشقشم و برا کنسرتاش سرو دست می شکونم ولی یه روز یکی از دوستان یه مطلب برام گذاشت که نوشته بود حتما ترانه هارو قبل اینکه گوش یدین تحلیل محتواش کنید چرا که طی زمان می تونه روتون تاثیر منفی بذاره و این اتفاق ناخواسته اس دقیقا تک تک این واژه ها می رن تو ناخودآگاه مون  رخنه می کنن وهمون جا موندگار میشن برا همین  دیدگام عوض شده و بیشتر موسیقی بدون کلام گوش میدم  . سخته هااااااااا خیلی یم سخته ولی خب من خودمو و روحمو بیشتر دوس دارم تا ترانه های که بهم آسیب می زنن . این نظر شخصی بنده اس ممکنه سخت گیرانه به نظر بیاد به هر حال گفتم که شمام تو جریان باشید .

تک تک تونو مخلصانه دوس دارم

+ نظرتون در مورد اسمم چیه؟ لدفن پیشنهاد بدین با تشکر مدیر وبلاگ لذتی که این شکلک به من میده قبولی در دانشگاه به من نداد