سلام خانم بانو
ببخشید منم مثل شما مبتلا به سرطان پستان تریپل نگتیو بودم و مدام من نگران این موضوعم که بیماریم برگرده،همسرمو پسرام  از دست من کلافه شدن... ذهنم خیلی درگیره نمی دونم چطور ازین موضوع فرار کنم!!!! خواهشا راهنمایی بفرمایید.

.

.

ّّ

سلام عزیزم
بنده هم مثل شما تریپل نگتیو هستم و اینم می دونم که من هیچ رسپتور مثبتی ندارم که مشخصا به دارو جواب مثبت بده ولی با این حال امید خودمو از دست ندادم و نمیدم! درسته تریپل نگتیو هستم ولی نکته ی اول مثبتش اینه که متاستاز به هیچ جا نداشتم! حتی زیربغلم!( ینی خیلی زود متوجه ی کنسرمون شدیم و این بزرگترین کمک رو به نحوه ی درمان ما می کنه نسبت به فردیکه سرطان توی بدنش پخش شده) و نکته ی دوم اینکه مدولاری هستم که خوشبختانه به درمان خوب جواب میده!

اگه وبلاگمو خونده باشی من برای بار دوم هستش که با این لعنتی مبارزه می کنم....
گلم امیدت رو از دست نده من به همسرم گفتم که شرایطم چجوریه! یه جمله گفت توو ذهنم حک شده... خانمم من می خوام با شما باشم چه یک سال چه ده سال و چه بیشتر ....
از لحظه هات لذت ببر ... از بودن کنار عزیزان... سخته خیلی ام سخته به مرگ به نبودن و رفتن فکر کنی ولی چاره چیه عزیزم!?? به نظر شما بشینیم زانوی غم بغل بگیریم چیزی عایدمون میشه!? خییییر ... پس روزگار رو نه به کام خودتون و نه همسر و پسرای عزیزتون تلخ نکنید از الان فکرتونو تغییر بدین حتی برای یک سال هم که شده .... موفق و پاینده باشی الهه_ م عزیز !!!